Ανεξέλεγκτα πρόστιμα

Διαβάσαμε στον τύπο ότι επίκειται η επιβολή προστίμων – μαμούθ από τις υπηρεσίες της ΕΕ για την μη έγκαιρη αποκατάσταση ή και την συνέχιση λειτουργίας των ανεξέλεγκτων χωματερών.

Ας παραμερίσουμε προσωρινά το γεγονός ότι η εθνική περιβαλλοντική πολιτική μας χαράσσεται σύμφωνα με την διαδικασία επιβολής προστίμων από την ΕΕ και το πόσο κατάντια είναι αυτό για μια χώρα και ας σταθούμε στην ουσία της υπόθεσης.

Το πρώτο που συνάγεται ως συμπέρασμα είναι ότι μισό χρόνο πριν την λήξη της προθεσμίας μέσα στην οποία οι Δήμοι θα έπρεπε να έχουν ξεμπερδέψει με το αίσχος των σκουπιδότοπων, έχουμε ακόμα σημαντικές εκκρεμότητες (περί τις 1550 χωματερές). Να σημειωθεί εδώ αυτό το νούμερο προκύπτει από τις δηλώσεις των Δήμων το 2004 μετά από αφαίρεση όσων έχει ήδη ολοκληρωθεί ή βρίσκεται προ της ολοκλήρωσης η αποκατάσταση. Αυτό σημαίνει ότι στις 1555 χωματερές ΔΕΝ συμπεριλαμβάνονται όσες δημιουργήθηκαν ΜΕΤΑ το 2005 ούτε όσες, μετά την διαδικασία αποκατάστασης ξανάγιναν χωματερές. Δεν γνωρίζούμε αν σε όλες τις περιπτώσεις η τυπική ή και ουσιαστική ευθύνη βαρύνει μόνο τους Δήμους ή και τις Νομαρχιακές αλλά και τις Περιφερειακές υπηρεσίες. Δεν γνωρίζουμε επίσης τον βαθμό της ευθύνης που φέρει το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ (πέραν της ουσιαστικής ευθύνης του στον συντονισμό της όλης διαδικασίας). Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι για μια ακόμη φορά περιβαλλοντικό ζήτημα αντιμετωπίστηκε με απίστευτη προχειρότητα και με την κλασσική νοοτροπία αποφυγής πληρωμής των προστίμων και όχι της ουσιαστικής αποκατάστασης περιβαλλοντικών πληγών.

Πόσο περήφανο για το περιβαλλοντικό του έργο θα πρέπει να αισθάνεται σήμερα το Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ; Την εποχή που σε όλη την Ευρώπη η μέθοδος της Υγειονομικής Ταφής θεωρείται ξεπερασμένη στη χώρα μας λειτουργούν ακόμα σκουπιδότοποι. Καμιά μέριμνα δεν υπάρχει για την ανάκτηση υλικών, για την ανακύκλωση, για την διαχείριση ειδικών ή και επικίνδυνων αποβλήτων. Ο καθένας είναι ελεύθερος να πετά ατιμώρητος οτιδήποτε, οπουδήποτε. Όχι γιατί δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσίο αλλά επειδή απουσιάζει η πολιτική βούληση εφαρμογής των νόμων.

Τι θα περίμενε κανείς από μια πολιτεία της οποίας η περιβαλλοντική ηθική στηρίζεται στην εντολή «Ου πληρώσεις πρόστιμο για ρύπανση» και όχι στο «Ου ρυπάνεις»; Ακόμα χειρότερα, όταν η πολιτική της χαράσσεται από την ίδια εντολή! Για να συνειδητοποιήσετε το μέγεθος της ανυποληψίας μιας τέτοιας πολιτείας, σκεφτείτε το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης αλλά και η ηθική μιας χώρας να είχε στηριχτεί στην αποφυγή των συνεπειών μιας πράξης και όχι στην ηθική απαξίωση της ίδιας της πράξης: Μπορείς να κλέβεις, να εξαπατάς, να σκοτώνεις αρκεί να μη σε πιάνουν! Όχι ότι αυτό το σενάριο απέχει πολύ από την πραγματικότητα την οποία κάποιοι επιχειρούν να μας επιβάλλουν.

Κλείνοντας, και σε μια προσπάθειά μας να προστατεύσουμε τόσο τους αρμόδιους όσο και τον λαό από μια ακόμη επικίνδυνη «πτώση από τα σύννεφα», προειδοποιούμε για τα επερχόμενα πρόστιμα για την διαχείριση των υγρών αποβλήτων. Για να μη πει κανείς ότι δεν το ήξερε….